 |
Muzulmanie to wyznawcy Islamu. Jako
jedna z trzech
najwiekszych religii
monoteistycznych na
swiecie, islam
nawoluje do
calkowitej
akceptacji i
poddania
sie prawom Boga.
Kazdy moze zostac
muzulmaninem - bez
wzgledu na plec,
kolor skory
czy narodowosc-
poprzez
zadeklarowanie
swojej wiary i zycie
wedlug zasad Islamu.
Glownymi filarami
zycia muzulmanina sa
specyficzne akty
czci takie jak:
codzienna
modlitwa, post,
jalmuzna i
pielgrzymka do Mekki.
Na swiecie jest
obecnie ponad 1.3
miliarda muzulmanow;
zyja oni w roznych
zakatkach swiata i
naleza do
zroznicowanych
kultur i grup
etnicznych.
Najwieksza populacja
muzulmanska
zamieszkuje takie
kraje jak: Indonezja,
Pakistan, Bangladesz,
Indie, Turcja, Iran,
Egipt, Nigeria i
Chiny. Sposrod tych
krajow jedynie Egipt
jest krajem arabskim;
pomimo stereotypow
jedynie 193 miliony
populacji muzulmanow
- 15/18% calosci- to
Arabowie.
Islam jest droga zycia ktora obejmuje wszystkie jego aspekty. Arabskie
slowo
'islam' pochodzi od
'salaam', co oznacza
poddanie sie lub
pokoj. Muzulmanie
wierza, ze Bog (
Allah) objawil
Prorokawi
Muhammedowi (pokoj z
nim) zasady
dotyczace
prawidlowego
funkcjonowania
spoleczenstwa jak
rowniez
poszczegolnych
jego czlonkow.
Obowiazkiem kazdego
muzulmanina jest
zycie wedlug boskich
nakazow
zas obowiazkiem
spolecznosci
muzulmanskiej jest
budowanie
bezpiecznego swiata
opartego na prawach
Allaha. W islamie
nie ma podzialu na
sacrum i profanum.
Podzial ow w
obecnych czasach
jest wynikiem
wzmozonej roli
panstwa w
spoleczenstwie jak
tez zachodniej
kultury i polityki
ekonomicznej. Rola
religii w
codziennym zyciu
muzulmanina jest
znaczaco wieksza niz
to co mozna
zaobserwowac na
Zachodzie od czasow
Sredniowiecza.
Podstawowe obowiazki
muzulmanina
wynikajace z
pieciu filarow
Islamu sa konieczne
do kultywowania jego
wiary. Sa to Szahada-
'Nie
ma Boga poza Bogiem
Jedynym, a Muhammed
jest
Jego Wyslannikiem', codzienna modlitwa- salat, jalmuzna- zakat, post -saum
i
pielgrzymka- hadzdz.
Wierzacy, po wykonaniu rytualnej ablucji, przystepuje do modlitwy o
wyznaczonej
porze- o swicie, w
poludnie, popoludnie,
po zachodzie slonca
i po zapadnieciu
zmroku. Modlitwa
sklada sie z
ustalonych czynnosci
i slow i wykonuje
sie ja bedac
zwroconym w kierunku
Mekki. Jesli jest to
mozliwe mezczyzni
zobowiazani sa do
wspolnej modlitwy z
imamem w meczecie,
szczegolnie jesli
chodzi o modlitwe
piatkowa, podczas
ktorej wyglaszone
jest kazanie przez
lidera wspolnoty.
Kobiety,
choc nie jest to ich
obowiazkiem, rowniez
biora udzial w
publicznej modlitwie;
jest to zazwyczaj w
odseparowanej czesci
meczetu. O
okreslonej porze
osoba zwana
muezzinem intonuje
wezwanie do modliwy
(azan) dla calej
spolecznosci; ci
ktorzy
nie sa w stanie
uslyszec kieruja sie
obserwacjami slonca.
W malych meczetach
muezzin wychodzi
przed drzwi, zas w
duzych wchodzi na
minaret.
Dziewiaty miesiac muzulmanskiego kalendarza to miesiac postu- Ramadan.
Muzulmanie
upamietniajac
zeslanie Prorokowi (pokoj
z nim) Koranu w tym
czasie. Wszyscy poza
chorymi i slabymi,
kobietami w ciazy i
karmiacymi,
zolnierzami na
sluzbie,
podroznymi i malymi
dziecmi powstrzymuja
sie w ciagu dnia od
jedzenia, picia,
palenia, kontaktow
seksualnych i
wszelkiego zla. Ci,
ktorzy nie moga
poscic
odrabiaja swoj post
w pozniejszym
mozliwym czasie.
Poniewaz muzulmanski
kalendarz
jest ksiezycowy-
oznacza to ze
Ramadan co roku jest
przesuniety o kilka
dni.
Poszczenie
wypadajace w czasie
letnim wymaga duzo
silnej woli i
zdyscyplinowania,
szczegolnie w
przypadku osob
pracujacych
fizycznie.
Kazdy muzulmanin, przynajmniej raz w zyciu (jesli go na to stac) powinien
odbyc
pielgrzymke do Mekki,
uczesniczac tam w
poszczegolnych
rutualach z nia
zwiazanych.
Odbywa sie to w 12
miesiacu kalendarza
muzulmanskiego i
jest upamienietniem
zapoczatkowanego
przez praojca Arabow
- Abrahama zwyczaju.
Pozostale filary
islamu, ktorych
muzulmanie
przestrzegaja to
jihad ( walka
przeciwko najezdzcy,
badz w obronie
pokrzywdzonych),
nakazywanie dobra i
unikanie zla, w
myslach,
slowach i czynach.
Credo islamu opare
na nauczaniu Proroka
Muhammeda (pokoj z
nim)
glosi iz: jest tylko
jeden Bog ktory, w
przeciwientswie do
chrzescijanskiego
punku
widzenia, jest
jednolitym bytem a
Muhammed jest jego
Prorokim i
Wyslannikiem,
zamykajacym grono
swoich poprzednikow
takich jak Abraham,
Mojrzesz, Jezus.
Islam
naucza rowniez ze
wszyscy powstaniemy
w Dzien Sadu i
bedziemy rozliczeni
ze swoich
czynow.
W muuzlmanskim roku kalendarzowym istnieja dwa glowne swieta: Swieto
ofiarowania,
przypadajace na 10
Dul Hijja i Swieto
konczace post w
miesiacu ramadan
przypadajace na 1
Szawwal. Kazde z
nich trwa po kilka
dni podczas ktorych
ludzie
odwiedzaja sie,
skladaja sobie
zyczenia, ubieraja
najlepsze ubrania i
ofiarja
prezenty. W
niektorych krajach
obchodzone sa
rowniez swieta 1
Muharram-
muzulmanski Nowy Rok
i dzien urodzin
Proroka (pokoj z nim)
12 Rabi al-Awwal,
nie
sa to jednak
tradycje
zapoczatkowane przez
samego Muhammeda (pokoj
z nim) ale
pozniejsze
nalecialosci.
Prawo muzulmanskie
Podczas swojego zycia Prorok Muhammed (pokoj z nim) byl duchowym i
swieckim
przywodca
muzulmanskiej
spolecznosci. Prawo
spoleczne i
religijne stalo sie
jednoscia do ktorej
wszyscy muzulmanie
sie podporzadkowali.
Wszechsronny system
prawny - szaria -
rozwijal sie
stopniowo w czasie
pierwszych czterech
wiekow,
glownie dzieki
pojedynczym
przypadkom prawnym
jak rowniez
interpretacjom
roznych
naukowcow. Podczas X
wieku opinie prawne
zostaly ostatecznie
uznane i symboliczna
'bab al-idztihad' (
brama inerpretacji)
zostala zamknieta.
Od tej pory Prawo
islamskie
podkreslalo raczej
zachowanie status
quo. Slowo 'islam'
oznacza
'poddanie sie', tak
wiec muzulmanin to
ten ktory poddaje
sie woli Boga.
Szaria,
czesto tlumaczone
jako 'prawo
islamskie' nie jest
w scislym znaczeniu
dokumentem
ani kodem, ale
raczej polaczeniem
koranicznych zasad,
nauk Muhammeda (pokoj
z nim)
i prawnych werdyktow
dotyczacych
wszystkich aspektow
spolecznego;
ekonomicznego i
politycznego zycia.
Podobnie jak
Judaizm, Islam jest religia prawa i porzadku - to prawo decyduje czy cos
jest dobre
czy zle a nie
teologowie. Szaria
jest rowniez
postrzegana jako
pochodzace od Boga
prawo, obejmujace
kazdy aspek zycia-
od wznioslych
idealow do
codziennych zajec.
Same slowo 'sharia'
oznacza 'droge' lub
' sciezke' do
prawosci. W swojej
idealnej
formie Szaria
przestrzega praw
kazdego czlonka
muzulmanskiego
spoleczenstwa.
Prawoznawstwo
islamskie, zwane 'fiqh'
jest podstawa Sharia
i jest procesem
nadal
trwajacej
interpretacji. Nie
jest ono stale, ani
jednolite lecz
zmienne w
zaleznosci od
mmiejsca i czasu.
Klasyczny tekst
Szaria autorstwa
XIV-sto wiecznego
uczonego Ahmada ibn
Naqib al-Misri
zajmuje sie takimi
tematami jak post,
rozwod,
czystosc serca,
nagannosc
plotkowania,
przestepstwa czy
prowdzenie wojny.
Prawo
islamskie zajmuje
sie rowniez
ustaleniem kar dla
poszczegolnych
przestepstw ( hudud
) i sposobem ich
egzekwowania. Islam
nie oferuje
niezbywalnych praw i
nie pozwala
jednostce na
swobode jaka oferowac moze demokracja. W islamskim panstwie nie ma
formalnej
separacji pomiedzy
religia a prawem,
meczetem i rzadem,
to raczej Szaria
jest
egzekwowana jako
ostateczne i
najwyzsze
odzwierciedlenie
praw bozych, ktorych
omylny czlowiek nie
powinien zmieniac.
Jednakze w wielu
muzulmanskich
krajach nie
przestrzega sie
zasad Szaria jako
przewodnika w
wydawaniu opinii
prawnych i
polityce rzadu.
Wiele z nich choc
zaporzyczylo
zachodni system
polityczno- prawny,
to jednak w
niektorych kwestiach
implementuje prawo
muzulmanskie.
Shizm
Uznanie za niewiernego tzw takfir oznacza wylaczenie ze wspolnoy
muzulmanskiej i
choc zakazane w
Koranie i tradycji
Wyslannika (pokoj z
nim) bylo nie jeden
raz
praktykowane. Po
smierci Muhammeda
(pokoj z nim)
jednoglosnie wybrano
na przywodce
jego tescia i
wieloletniego
przyjaciela- Abu
Bakra. Niektorzy
faworyzowali kuzyna
i ziecia Proroka
(pokoj z nim) -
Aliego, jednak w
koncu on i jego
stronnicy (
Szi'a Ali:
Stronnictwo Aliego )
zaakceptowali wybor
wiekszosci. Dwaj
nastepni
wladcy muzulmanscy-
tzw Kalifowie: Umar
i Utman cieszyli sie
poparciem calego
spoleczenstwa. Kiedy
jednak Ali zostal
wybrany Kalifem,
kuzyn zmordowanego
Utmana
-Muawija sprzeciwil
sie. Po dlugotrwalej
wojnie domowej Ali
wycofal sie do
swojej
nowej stolicy w
Iraku, gdzie po
niedlugim czasie
zostal zamordowany.
Jego smierc
zakonczyla okres
tzw. czterech
prawowiernych
kalifow, kiedy to
cala spolecznosc
muzulmanska uznawala
jednego wladce.
Muawija oglosil sie
kalifem z Damaszku;
nie
zostali jednak ani
on
ani jego dynastia uznani przez Szi'a, ktorzy jedyne prawo do wladzy
przypisywali
linii Proroka.
Liczniejsza frakcja-
Sunnici utrzymywali
pozycje, ze Kalif
powinien
byc wybierany a nie
dziedziczny i
poprzez wieki
uznawani byli za
ortodoksyjna
grupe.
Sekty
Numerowac stronytrwaja
udoskonalil:
Tuesday, August 21, 2007 11:53:36 AM -0400
|
|
